Terrier Challenge

23 dni po urodzinach, godzina po 23:00, to idealny moment na nowy post. Diabeł, wredota, uparciuch, zadziora, TERRIER, mniej więcej skrótowe odniesienie do tego, co trzymam w domu. Coraz bardziej pewna jestem że mam na pewno teriera, i że mój pies nie jest ułomny, o nie, mój pies jest terierem, aż terierem. Zawsze opierając się na opisach terierów traktowałam Doti jako naprawdę łagodny przypadek, a trudności w pracy jako brak mózgu, myliłam się, i mogę z dumą powiedzieć że mam teriera, teriera na swój sposób genialnego. To do czego doszła jest odsłoną jej nieprzeciętnego mózgu i zrozumienia niezbyt ogarniętej partnerki życiowej, a to czego nie możemy teraz uzyskać i silnie do tego dążymy, jest dla mnie jak zmiana na wyższy i trudniejszy level, za sprawą terierzego umysłu. To co jest dla mnie priorytetem to dojście do posłuszeństwa, zwykłego, na spacerze, w domu, w mieście, przy ludziach, psach. Dużo wspominam o przywołaniu, czasem się to poprawia, czasem znów idzie gorzej, tu już nie chodzi o sztywne, formalne wydawanie komend, tylko o pokazanie psu czego oczekuje,  dlaczego tak chcę, i że tak ma być niezależnie od sytuacji w jakiej się znajdujemy. Jestem ja i jest mój pies, i ten pies wie że jest ze mną i że sensem jest słuchanie się mnie, i bynajmniej nie ma to brzmieć jak forma dominacyjna, wręcz przeciwnie, chcę żeby doprowadzić to do formy bardzo fajnego zależnego partnerstwa, gdzie sucz zna swoje granice, do tego teraz dążymy i myślę że pomimo wielu niepowodzeń będzie się to ruszało do przodu.

Ostatnio jakoś Dot straciła klepkę do vaultów, ale nie nie, ona po prostu woli drzewa ;) a tak na serio wszelkiego rodzaju body vaulty, idą mniej efektywnie, chociaż nie da się ukryć, robi je, nie ma co narzekać, może i wymagam dużo, ale szczerze, nie widziałam i nie oczekuje widzieć westów które robią valulty jak szczudlaste bordery, dlaczego? bo są westikami, a westiki (lubią patyki) na 100% zrobią wszystko po swojemu ;)Udokumentowane vaulty wysyłane z komendy (ktoś musiał robić zdjęcia)

Te zdjęcia to oczywiście fotoszop, więc nagrałam jeszcze film, niestety z marcowym śniegniem, ale grunt że widać westa oddziaływującego na drzewo, film wstawię jakoś w najbliższym czasie :)

Happy Happy Four

Doć dzisiaj 01.03. kończy 4 lata :)

Nic specjalnego na tą okazje nie mam. Wszystkiego najlepszego dla Białego Diabełka po raz czwarty, i mam nadzieje jeszcze wiele razy to powiem.

Dobry westik, to wredny westik

Czekając na wiosnę, niektóre sprawy stają się coraz bardziej klarowne, część zdradzę, a część nie.

Najpierw trochę tzw. 'buludópy', czyli to co mnie irytuje, oraz skłania do działania. Nie chodzi o nic innego jak o zachowanie Doty. Przywołanie nigdy nie było idealne, aczkolwiek czasem było już naprawdę dobrze. Ostatnio natomiast miałam okazję się przekonać jak bardzo dużą olewkę jest ona w stanie na mnie rzucić, szczególnie w towarzystwie będących ze mną osób. Jej zachowanie można by porównać do dzikusa, zero zainteresowania nikim, kompletnie, a tym bardziej mną. Było to coś co wydawało się w moich oczach złośliwe, i bardzo mi się nie podobało. Myślę że jest to też w pewnym stopniu spowodowane tym że Doć się trochę rozpuściła, i zaczęła sobie za dużo pozwalać. Zaczynamy wobec tego pracę nad sobą, dużo nagradzania, dużo stanowczych działań, i nie obijania się. Czekamy na wiosnę jak każdy, a kolejną rzeczą jaką mogę się pochwalić, jest obóz w Annówce, ale jeszcze dużo czasu do wakacji :) 

Kolejne sprawy zdradzę nieco później coby nie zapeszać.
 

Lazy

No i ferie bardzo szybko dobiegły końca, obiecany film zrobiłam już jakoś na początku, nie wiedzieć czemu nie wrzuciłam go od razu. W sumie jakoś super aktywnie nie spędziłyśmy tych ferii, a sam film nie wyszedł jakoś wspaniale, liczę że to cdn które się pojawia na końcu, zrealizujemy już w wiosnę, wtedy kiedy zwykle odżywamy. A zima, no cóż trochę spacerów, Dot przemierzająca zaspy, nie sztuczkujemy też teraz jakoś specjalnie, nie mam pomysłów na nowe rzeczy, raczej więcej ciekawych rzeczy do roboty rozwinie się wraz z zawitaniem wszechobecnej zieleni i braku śniegu.

Trochę tego co umiemy.

I kilka zdjęć uczynionych w zimowej scenerii, a wiem że większość woli oglądać zdjęcia niż czytać moje smęcenie;)

Calendar planner

Widząc na większości innych blogów kalendarze imprezowe, postanowiłam również zrobić nasz osobisty, na pewno się coś takiego przyda. Oczywiście mogą one ulec zmianie, ale mam nadzieje że w większości wpadniemy na planowane imprezy.

Wstępny kalendarz 2013

23.03 Treningowe Zawody Agility,  Freex Warszawa
24.03 Dzień Trenoningowy, Freex Warszawa

28.04. II Treningowe Zawody Agility, DogCampus Warszawa, Powsin
18-19.05 Mistrzostwa AWI, Warszawa Powsin

28-29.09  Mistrzostwa Polski Agility Warszawa, Powsin

31.08-1.09  FINAŁ DCDC Warszawa 

__________________________

Ferie rozpoczynamy już w sobotę, więc czeka mnie małe ogarnięcie wizualne pieska, i skonstruowanie sensownego materiału filmowego, który obiecałam. Na razie nie mam nawet pomysłu co w nim zawrzeć, przydałoby się nagrać w końcu nasze vaulty, ale nie wiem czy będą na to możliwości. Poza tym pewnie sporo tego co już widzieliście, ale oby było ciekawe, no i mam nadzieje że są chętni.

Diabeł wcielony

Znowu zastój w pisaniu, a nawet nie tylko w pisaniu. Nic nierobienie jest dość bez sensu, ale zdarza się chyba u każdego raz na jakiś czas, potocznie mówiąc lenistwo. Ale nie ma tak łatwo, przekroczenie tego stanu 'bycia' w końcu daje się we znaki, mówię tutaj oczywiście o mojej spokojniutkiej, śpiącej 23h na dobę , i wcale nie żywiołowej westie, która staje się powoli małym sfrustrowanym diabełkiem, drącym japkę, i domagającym się mega spaceru. Powoli będziemy wykorzystywać pokłady energii, zbliżają się ferie więc postaram się też skonstruować zapowiedziany film, co równoznaczne jest z kolejnym fryzowaniem, bo sucz zarasta jak szalona, mam w planach zmianę szaty bloga, ale nie wiem co mi z tego wyjdzie. Spodziewajcie się następnego posta bliżej kolejnego weekendu: )

Reactivation and Motivation

Dzień zaliczam do udanych, poza tym że było zimno i 70% pól mokotowskich to był lód, to było spoko.W dodatku standardowo oszpeciłam wczoraj psa, a dziś nawet nie ubrałam biednego gołego brzucha.

                                                                                                                                                                                    

Starcie z komunikacją miejską nastąpiło po raz kolejny i tu też nadal jest to pozytywne, Doć nie robi praktycznie żadnych problemów, w pociągu nie jęczy i nie denerwuje się, a nawet w metrze gdzie są dość ciekawe dla jej uszu dźwięki jest spokojna, podczas czekania siedzi przy nodze co bardzo mi odpowiada :)Na polach była już wiele razy, i z każdym spotkaniem na nich widzę postępy, w odwoływaniu i zachowaniu, chociaż i tym razem nie obyło się bez spięcia z dwoma z naszych dzisiejszych towarzyszów, to i tak dobrze że zareagowała na moje darcie się trochę szybciej niż zwykle.

Świątecznie odżyłyśmy i nawiązując do drugiej części tytułu, mam w planach stworzyć jakąś konkretną filmową superprodukcje zatytułowaną winter czy coś w ten deseń, pokazałabym chętnie nasze popisowe świeże vaulty i parę innych wyników dobrej współpracy i motywacji, powstanie to pewnie jakoś na dniach, bo już z rozpoczęciem moich ferii wybywamy do Annówki kształcić się agilitowo i dobrze bawić of kors.

*

Coby nie owijać w bawełnę, prezent bardzo udany ♥ Spodziewajcie się teraz większej ilości, mam nadzieje ładnych zdjęć :) Jutro cd reaktywacji czyli największy mój wróg, Dotkowe kudły, obym dotrwała do końca z trymowaniem, a w piątek spacering na mokotowskich.

Bardzo w skrócie

Meldujemy się świątecznie, brak aparatu to i jakoś pisać się nie chce, u nas nic nowego. Dociak prezent dostanie niestety trochę spóźniony, ale zrobimy wielką reaktywacje, ze zdjęciami, nową fryzurą, i czymś jeszcze co ciekawego wpadnie mi do głowy :)

Tak więc Wesołych Świąt dla wszystkich!

Ultra

Westik znów pokazuje jakim to jest aktywnym i myślącym(!) pieskiem. Może i dziwne, ale wczoraj wstałam zabójczej 8:00, co poskutkowało 'ożywiającym' spacerem o godzinie wcześniejszej niż zwykle. Wchodzimy w las i puszczam piese ze smyczy, oczywiście z pełną kulturką Dot siedzi przy nodze i czeka na zwolnienie. No i się zaczyna szał ciał. Miło było popatrzeć jak jest taka szczęśliwa, wesoło hasa, i co najważniejsze jest zainteresowana mną. Rzut piłką i mały biały pocisk pruje ze zdwojoną mocą, chętnie wracając ze zdobyczą do mnie. Równie chętnie odbija się od drzew, i słucha, tak słucha mnie :) Od jakiegoś czasu pracujemy nad 'zachowywaniem się', ponieważ mały westik jest bardzo dużą zadziorą, lubi ganiać rowery, szczekać na ludzi i psy, nawet jeśli są od niej 5 razy większe, i podbiegać sobie tak o do ludzi. Ja podbiegaczom mówię nie, dlatego też nasza praca w końcu przynosi efekty, Doć zaczyna się już hamować kiedy upominam ją o siedzeniu przy nodze, podczas gdy ona z chęcią by już obszczekała np idącego z dala od nas psa, kolejnym etapem jest trzymanie się mojej nogi i nie uleganie pokusie podbiegnięcia do mijającego nas człowieka. I udaje się, bardzo ładnie z zadartą główką patrząc na mnie, niczym wesoły kucyk idzie szczęśliwa przy nodze, potem nagroda i można powiedzieć, posłuszny pies. Oczywiście początki były trudne, i nadal nie udało mi się wyeliminować u niej biegania za rowerami, ale jest już za to w stanie ze spokojem siedzieć i nie frustrować się tym że trzymam ją, w takiej sytuacji, z czasem zrozumie że korzystniej jest olać rower.

Coby post nie był taki pusty, dałam wam obrzydliwe zdjęcie z telefonu, ale musi wam wystarczyć.
No i z okazji że już mamy grudzień to chyba mogę się już pochwalić że w ferie znów zagościmy w Annówce :)